మంచిర్యాల జిల్లా లక్షెట్టిపేట మండలం బలరావుపేట పంచాయతీ పరిధిలోని జువ్విగూడ గ్రామం ఒకప్పుడు ప్రాణం పొంగిన ఊరుగా ఉండేది. స్వాతంత్య్రానికి ముందు ఈ గ్రామంలో 250కి పైగా కుటుంబాలు నివసించేవి. కానీ కాలక్రమంలో జీవనోపాధి కోసం, సౌకర్యాల కోసం అన్ని కుటుంబాలు వలస వెళ్లిపోయాయి. ఇప్పుడు ఆ గ్రామంలో మిగిలింది ఒక్క ఇల్లే — కుర్సింగ రాంబాయి, ఆమె కుమారుడు అనంతి నివాసముంటున్న ఇల్లు.
ఈ ఇద్దరే ఇప్పుడు జువ్విగూడలో జీవిస్తున్న ప్రజలు. రాంబాయి కుటుంబం గిరిజన వర్గానికి చెందింది. ఒకప్పుడు ఆమె భర్త ఇస్రు, కుమారుడు అనంతితో కలిసి అటవీ ఉత్పత్తులు సేకరించి, చిన్న స్థాయిలో వ్యవసాయం చేస్తూ జీవించేవారు. వారికి ఐదుగురు కుమారులు ఉన్నారు. కానీ వృద్ధాప్యం, అనారోగ్యం కారణంగా ఇస్రు 20 ఏళ్ల క్రితమే కన్నుమూశారు. తరువాత ముగ్గురు కుమారులు వివిధ కారణాలతో మరణించగా, ఒక కుమారుడు మరో ఊరికి వెళ్లి స్థిరపడ్డాడు. ఇప్పుడు తల్లి రాంబాయి (వయసు 89) మరియు కుమారుడు అనంతి మాత్రమే ఈ ఊరులో మిగిలారు.
అనంతి భార్య కూడా కొన్నేళ్ల క్రితం అనారోగ్యంతో మృతి చెందగా, వారి పిల్లలు వివాహం చేసుకుని ఇతర చోట్ల జీవిస్తున్నారు. ఈ ఊరికి సరైన రహదారి లేకపోయినా, తల్లి రాంబాయి తన పుట్టిన ఊరుపై ఉన్న మమకారంతో వదలకుండా ఇక్కడే జీవనం సాగిస్తున్నారు. “ఈ నేల మా ప్రాణం, ఇక్కడి నేల ధూళి మాకు ఆశ్రయం” అంటూ కన్నతల్లి లాంటి ఊరును వదలకపోవడం ఆమెకు గర్వకారణంగా నిలిచింది.
