ఆ అమ్మాయి పుట్టుకతోనే రెండు చేతులు లేకపోవడం వలన చూడగానే చాలారికి “అయ్యో పాపం” అనిపించేది. కానీ అదే అమ్మాయి తన వైకల్యాన్ని సవాల్ గా స్వీకరించి, కాళ్ల సహాయంతో చెట్లు ఎక్కింది, విల్లు పట్టి బాణాలు విసరడం నేర్చుకుంది, మరియు ప్రపంచ పారా ఆర్చరీ ఛాంపియన్గా నిలిచింది. పారాలింపిక్ పతకాలను గెలుచుకున్న ఈ అద్భుత ఆర్చర్ ఇప్పుడు సాధారణ చేతులేని ఆర్చర్లతో పోటీ పడి అంతర్జాతీయ టోర్నీలకు అర్హత సాధించింది. మనం ఆమె వైకల్యాన్ని చూసి జాలి పడాలా, లేక ఆ సంకల్పాన్ని చూసి స్ఫూర్తి పొందాలా అనేది ప్రశ్నే.
జమ్ము-కశ్మీర్లో తుపాకులు, బాంబుల మధ్య 2007 జనవరి 10న శీతల్ జన్మించింది. ఆమెకు రెండు చేతులు లేవు; ఫొకోమెలియా అనే అరుదైన వ్యాధి కారణంగా. పెరుగుతుండగా, తల్లిదండ్రులు ఆమె భవిష్యత్తు గురించి ఆందోళన చెందారు. కానీ శీతల్ చేతులు లేకపోయినా కాళ్లతోనే అన్ని పనులను చేసుకోవడం అలవాటు చేసుకుంది. ప్రాంతంలోని అందరినీ ఆశ్చర్యపరుస్తూ చెట్లు ఎక్కడం మొదలుపెట్టింది. శీతల్ ప్రతిభను చూసి సైన్యాధికారులు ప్రోత్సాహం ఇచ్చే ప్రయత్నం చేశారు, కానీ వైద్యులు ఆమెకు కృత్రిమ చేతులు అమర్చలేమని నిర్ధారించారు. దీని ఫలితంగా, శీతల్ నిరాశ చెందలేదు; ఆటల్లో పాల్గొనాలని నిర్ణయించుకుంది.
ఆర్చరీలో అడుగుపెట్టడానికి, 2012 పారాలింపిక్స్లో నోటితో బాణాలు విసరడంలో రజతం గెలిచిన షుజ్మ్యాన్ ప్రదర్శనను చూసి స్ఫూర్తి పొందింది. కాళ్ల, భుజం, మెడ సహాయంతో బాణాలను ఖచ్చితంగా విసరడం ద్వారా శీతల్ ప్రతిభ ప్రదర్శించేసింది. 2023లో ప్రపంచ పారా ఆర్చరీలో రజతం గెలిచింది. ఈమెే రెండు చేతుల్లేని పరిస్థితుల్లో పతకాలను గెలిచిన తొలి ప్రపంచ ఆర్చర్గా గుర్తింపు పొందింది. ఆపై ఆసియా పారా ఆర్చరీలో రెండు స్వర్ణాలు, ఒక రజతం గెలుచుకుంది, మరియు పారా ఆర్చరీ కాంపౌండ్ విభాగంలో ప్రపంచ నంబర్-వన్గా నిలిచింది.
పారాలింపిక్స్లో కూడా, శీతల్ సాధారణ ఆర్చర్లతో పోటీ పడుతూ రజత మరియు కాంస్య పతకాలను సొంతం చేసుకుంది. వ్యక్తిగత విభాగంలో ప్రపంచ చాంపియన్గా నిలిచింది. ప్రస్తుతం, సాధారణ ఆర్చర్లతో పోటీ పడుతూ ఆసియా ఆర్చరీ స్టేజ్-3 పోటీలకు అర్హత సాధించడం మరో గొప్ప ఘట్టం. జాతీయ సెలక్షన్ ట్రయల్స్లో 60 మంది మహిళా ఆర్చర్లు పాల్గొన్నా, కేవలం శీతల్ మాత్రమే కాళ్లు, మెడ, భుజం ఉపయోగించి బాణాలను విసిరి మూడో స్థానం సాధించింది.
శీతల్ ఈ ప్రదర్శనపై ఇలా చెప్పింది:
“ఆటలోకి వచ్చినప్పుడు, సాధారణ ఆర్చర్లతో కలిసి పోటీపడతానని కలగన్నాను. ప్రారంభంలో ఇబ్బందులు ఎదుర్కొన్నా, కానీ ఇప్పుడు నా కలకు చేరుకున్నాను.”
రెండు చేతుల్లేని పరిస్థితిలో కూడా ఆమె సాధించిన నైపుణ్యం, సంకల్పం ప్రతి ఒక్కరికీ గొప్ప స్ఫూర్తిగా నిలుస్తుంది.
