జగద్గురు శ్రీమదభినవ విద్యాతీర్థ మహాస్వామి వారి పూర్వాశ్రమ పేరు శ్రీనివాస్.
వీరు యజుర్వేద శಾಖకు చెందినవారు, కౌండిన్యస గోత్రం, ఆపస్తంబ సూత్రం అనుసరించేవారు.
వారి తండ్రి శ్రీ కైపు రామశాస్త్రి గారు, తల్లి శ్రీమతి వెంకటలక్ష్మమ్మ గారు.
రామశాస్త్రిగారు వైదిక విద్యలో ప్రావీణ్యం సాధించి, జీవనోపాధిగా అధ్యాపక వృత్తిని ఎంచుకున్నారు.
ఇద్దరు కుమార్తెల తర్వాత అనేక వ్రతాలు, అశ్వత్థ ప్రదక్షిణలు చేసిన అనంతరం,
పింగళి నామ సంవత్సరం, ఆశ్వయుజ బహుళ చతుర్దశి, మంగళవారం,
అంటే 1917 నవంబర్ 13 (నరక చతుర్దశి) నాడు,
బెంగళూరులోని బసవనగుడిలో శ్రీనివాసుడు జన్మించాడు.
జాతకాన్ని పరిశీలించిన దైవజ్ఞులు,
“ఈ బాలుడు యోగపురుషుడై, శాస్త్రపరంగా ప్రఖ్యాతి పొందుతాడు.
భవిష్యత్తులో అనేకమందికి మార్గదర్శకుడవుతాడు” అని పేర్కొన్నారు.
బాల్యంలోనే భగవద్భక్తి
చిన్నప్పటి నుంచే శ్రీనివాసునికి దైవంపై గాఢమైన భక్తి ఉండేది.
విషయవిరక్తి, సత్పురుషులపట్ల ఆకర్షణ, సదాచార జీవనం ఆయన స్వభావంగా మారాయి.
తోటిపిల్లలలో ఎల్లప్పుడూ ముందుండి, వారి తప్పులను సరిదిద్దేవారు.
ఒకసారి పిల్లలంతా పెద్దయ్యాక ఏమవ్వాలని అనుకుంటున్నారో చెప్పుకునే ఆటలో,
ఎవరో అధ్యాపకుడు అవుతానన్నారు, మరొకరు లాయర్, ఇంకొకరు అధికారి,
ఇంకొందరు వ్యాపారి, డాక్టర్ అంటూ మాట్లాడుతుండగా,
శ్రీనివాసుడు ప్రశాంతంగా —
“నేను సన్న్యాసి అవ్వాలనుకుంటున్నాను.
సన్న్యాసికి భయమూ లేదు, బంధమూ లేదు,
అతడు దైవ ధ్యానంలో మునిగిపోతూ సుఖంగా జీవిస్తాడు.”
అని చెప్పగా, అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు.
ఇంకోసారి పిల్లల్లో “పెరిగాక ఏమి చేయాలి?” అనే చర్చ వస్తే,
శ్రీనివాసుడు గంభీరంగా —
“నా లక్ష్యం దేవుడిని ప్రత్యక్షంగా దర్శించడం. అదే నా జీవన ధ్యేయం.” అని చెప్పారు.
ఒక బాలుడు అడిగాడు:
“దేవుడు ఉన్నాడని నువ్వెలా అంటావు?”
అప్పుడు శ్రీనివాసుడు చిరునవ్వుతో,
“దేవుడు లేడని నువ్వెలా అంటావు?” అని ప్రశ్నించాడు.
ఆ బాలుడు అన్నాడు:
“నేను దేవుడిని చూడలేదు. కాబట్టి నమ్మలేను.”
శ్రీనివాసుడు ప్రశాంతంగా ప్రతిస్పందించాడు:
“అయితే నీవు బొంబాయిని చూసావా?”
బాలుడు “లేదు” అన్నాడు.
“కానీ బొంబాయి చూచినవాళ్లు ఉన్నారు కదా? వారి మాట అబద్ధమని అనిపిస్తుందా?”
అలాగే దేవుడిని చూసిన యోగులు, సన్న్యాసులు, సద్గురువులు ఉన్నారు.
వారి అనుభవాలే నా విశ్వాసానికి ఆధారం.
అందుకే ఆయన ఉన్నాడని నమ్ముతాను, ఆయనను దర్శించాలనుకుంటాను.”
అని అన్నప్పుడు, ఆ మాటలు విన్న పిల్లలందరూ మంత్రముగ్ధులయ్యారు.
“శారదే పాహిమాం, శంకర రక్షమాం”
— సద్గుణనిధి, తపశ్చక్రవర్తి అనుపుస్తకమునుండి —
