అతి తెలివి తాతారావు!

ఓ పల్లెటూర్లో తాతారావు అనే పెద్దాయన ఉండేవాడు. తాతారావుకు ఒకే ఒక బలహీనత… తను ఎంతో తెలివైనవాడినని, లోకమంతా తన జేబులో ఉందని అనుకోవడం! ఈ అతి తెలివితోనే ఆయన ఊర్లో నలుగురితో ఎప్పుడూ నవ్వులపాలవుతుండేవాడు.

ఒకరోజు తాతారావు తన ఊరి నుండి టౌన్‌కు బస్సులో బయలుదేరాడు. బస్సు బాగా రద్దీగా ఉంది, నిలబడటానికి కూడా స్థలం లేదు. ఎలాగోలా కిక్కిరిసిన జనాన్ని తోసుకుంటూ లోపలికి వెళ్ళాడు. ఇంతలో ఒక కుర్రాడు సీటులో కూర్చుని కిటికీలోంచి బయట చూస్తున్నాడు. అతన్ని చూడగానే తాతారావు మెదడులో ఒక ప్లాన్ మెదిలింది.

ఆ కుర్రాడి దగ్గరకు వెళ్లి, కొంచెం గంభీరంగా ముఖం పెట్టి, “ఏరా కుర్రాడా! ఈ సీటు నీదేనా?” అని అడిగాడు.

ఆ కుర్రాడు కొంచెం కంగారుగా తాతారావు వైపు చూసి, “లేదు తాతగారు, నాది కాదు…” అని నెమ్మదిగా అన్నాడు.

తాతారావు తన ప్లాన్ వర్కౌట్ అవుతోందని మురిసిపోతూ, “మరి నీది కానప్పుడు, ఇక్కడ ఎందుకు కూర్చున్నావు? ఎవరైనా వస్తే ఇబ్బంది కదా! నా మాట విని నువ్వు కొంచెం పక్కకు జరుగు. ఎవరైనా నిజమైన ఓనర్ వస్తే, వాళ్ళతో నేనే మాట్లాడతానులే, నువ్వేం భయపడకు!” అని చుట్టుపక్కల వాళ్ళంతా వినేలా, చాలా బాధ్యతగా అన్నాడు.

చుట్టుపక్కల వాళ్ళు కూడా ‘పాపం ముసలాయన, కుర్రాడికి మంచి మాటలు చెప్తున్నాడులే’ అని అనుకున్నారు. ఆ కుర్రాడు కూడా ఏమీ అనలేక, తాతారావు మాటలకు భయపడి, నెమ్మదిగా సీటులోంచి లేచి నిలబడ్డాడు. తాతారావు మాత్రం గెలుపు నవ్వుతో ఆ సీటులో హాయిగా కూర్చుని, కాళ్లు చాపుకున్నాడు.

కొద్దిసేపటికి కండక్టర్ టిక్కెట్లు ఇస్తూ వచ్చాడు. తాతారావు దగ్గరకు రాగానే, “టిక్కెట్ తాతా!” అన్నాడు.

తాతారావు తన ప్లాన్ ఇంకా పూర్తవ్వలేదని గుర్తోచ్చి, ఒక ఐదు వందల రూపాయల నోటును కండక్టర్ వైపు చూపిస్తూ, “బాబు! నాకు ఈ ఊరి నుండి టౌన్‌కు ఒక టిక్కెట్ ఇవ్వు. అలాగే… ఈ సీటులో ఎవరు కూర్చున్నారో, వాళ్ళ టిక్కెట్ డబ్బులు కూడా నేనే కడతానులే! వాళ్ళు వచ్చేసరికి ఇబ్బంది లేకుండా ఉంటుంది!” అని చాలా గొప్పగా, చుట్టుపక్కల వాళ్ళు వినేలా అన్నాడు.

కండక్టర్ ఆ కుర్రాడి వైపు చూసి, మళ్ళీ తాతారావు వైపు చూసి, ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వి, “తాతా! ఈ సీటు మీది కాదు… ఇందాక కూర్చున్న కుర్రాడిదీ కాదు! ఈ సీటు… నాది! నేను టిక్కెట్లు ఇస్తూ ఇటు వచ్చాను అంతే!” అన్నాడు.

కండక్టర్ మాట వినగానే, తాతారావు ముఖం పాలిపోయింది. చుట్టుపక్కల వాళ్లంతా ఒక్కసారిగా నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. ఆ కుర్రాడు కూడా నవ్వుకుంటూ, “నేను ఇందాకే చెప్పానుగా తాతగారు, నా సీటు కాదని!” అన్నాడు.

తాతారావు తన అతి తెలివితో కండక్టర్ సీటును దొంగిలించాడని తెలుసుకున్న అందరూ, అతని ‘సీటు ఓనర్’ నాటకాన్ని చూసి కడుపుబ్బా నవ్వుకున్నారు. తాతారావు మాత్రం టిక్కెట్ డబ్బులు కట్టేసి, తన అతి తెలివికి తానే సిగ్గుపడుతూ, ఆ కుర్రాడికే మళ్ళీ సీటు ఇచ్చేసి, టౌన్ వచ్చే వరకు నిలబడే ప్రయాణం చేశాడు.

అప్పటి నుండి తాతారావుకు ‘సీటు తాతారావు’ అనే పేరు వచ్చేసింది!

నీతి: అతి తెలివి ఎప్పుడూ నవ్వులపాలు చేస్తుంది. ఉన్నదాంతో తృప్తిపడటం నేర్చుకోవాలి.