మట్టి పరిమళం

గోదావరి తీరాన ఉన్న రామవరం గ్రామంలో ఆ ఉదయం ఎప్పటిలాగే ప్రశాంతంగా మొదలైంది. కానీ రఘు మనసులో మాత్రం ఏదో అలజడి.

హైదరాబాద్‌లోని ఓ మల్టీనేషనల్ కంపెనీలో సాఫ్ట్‌వేర్ ఆర్కిటెక్ట్‌గా పనిచేస్తున్న రఘు, దాదాపు పదేళ్ల తర్వాత తన సొంత ఊరికి వచ్చాడు. విమానాలు, ఎయిర్ కండిషన్డ్ క్యాబిన్లు, లాప్‌టాప్ స్క్రీన్ల నడుమ గడిచిపోయిన ఆ పదేళ్లలో ఎన్నో విజయాలు సాధించాడు. కానీ ఆడంబరాల వెనుక ఏదో వెలితి అతడిని నిరంతరం వెంటాడుతూనే ఉండేది.

తెల్లవారుజామునే లేచి ఊరి చివర ఉన్న తమ పొలం గట్ల వెంబడి నడుస్తున్నాడు రఘు. చల్లటి పిల్లగాలి ముఖాన్ని తాకుతోంది. పచ్చని పైరుపై రాలిన మంచు బిందువులు సూర్యకాంతికి ముత్యాల్లా మెరుస్తున్నాయి. దూరంగా తన తండ్రి రామయ్య తాతల నాటి నాగలి పక్కనపెట్టి, చేతిలో గడ్డపారతో నీటి కాలువను సరిచేస్తూ కనిపించాడు.

రామయ్య వయసు అరవై దాటినా, ఆయన కళ్ళలో ఓ అంతులేని చురుకుదనం, ముఖంలో వెలకట్టలేని ప్రశాంతత ఉన్నాయి. రఘు దగ్గరకు రావడం చూసి చిరునవ్వుతో పలకరించాడు.

“ఏంట్రా రఘు, ఇంత పొద్దున్నే లేచావ్? సిటీలో అలవాటైన నిద్ర ఇక్కడ పట్టట్లేదా?” అని ప్రేమగా అడిగాడు రామయ్య.

రఘు కాసేపు మౌనంగా ఉండి, గట్టు మీద కూర్చున్నాడు. “నాన్న, నేను నెలకు లక్షలు సంపాదిస్తున్నాను. కోరుకున్నవన్నీ కొనుక్కోగలను. కానీ రాత్రి పడుకునేటప్పుడు మాత్రం ఏదో పోగొట్టుకున్న భావన. ఆ నిశ్శబ్దం, ఆ ప్రశాంతత నాకెందుకు దొరకట్లేదు? మీరు ఈ మట్టిలో ఇంత కష్టపడుతూ కూడా రోజూ ఇంత తృప్తిగా ఎలా ఉండగలుగుతున్నారు?”

రామయ్య చేతిలో ఉన్న తడి మట్టిని తీసి రఘు అరచేతిలో పెట్టాడు.

“చూడరా రఘు… నగరంలో నువ్వు లక్ష్యాల కోసం పరుగెడుతున్నావు. కానీ జీవితాన్ని ఆస్వాదించడం మర్చిపోతున్నావు. నువ్వు చేసే పని నీకు సంపదను ఇస్తోంది, కానీ నీ చేతులు సృష్టించే దాంట్లో నీ ఆత్మ లేదు. ఇక్కడ నేను విత్తనం నాటితే ప్రాణం మొలకెత్తుతుంది. ఈ మట్టిని నమ్ముకుంటే అది పదిమందికి ఆకలి తీర్చే అన్నం ఇస్తుంది. ఎవరికైతే తను చేసే పని వల్ల నలుగురికి మేలు జరుగుతుందన్న ఎరుక ఉంటుందో, వాళ్లకు ఎలాంటి ఒత్తిడి ఉండదు. సంతృప్తి అనేది బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్‌లో ఉండదురా, మనం పంచే ప్రేమలో, చేసే సేవలో ఉంటుంది.”

ఆ మాటలు వింటుంటే రఘు కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. ఆ తడి మట్టి వాసన అతడికి తన బాల్యాన్ని, విలువలను గుర్తుచేసింది.

రఘు అప్పుడే ఓ దృఢమైన నిర్ణయానికి వచ్చాడు. కేవలం తన కెరీర్ కోసమే బతకడం కాకుండా, తన సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని ఉపయోగించి గ్రామంలోని యువతకు, రైతులకు సరసమైన సాంకేతికతను అందించే అగ్రి-టెక్ ప్రాజెక్ట్‌ను ఇక్కడి నుంచే ప్రారంభించాలని సంకల్పించాడు. పల్లెను వదిలి వెళ్లడం కాదు, పల్లె బాగు కోసం ఏదో ఒకటి చేయడమే నిజమైన విజయమని అతనికి అర్థమైంది.