కష్టపడే చీమ &#8211; సోమరి మిడత

ఒక దట్టమైన అడవి శివార్లలో ఒక పొలం ఉండేది. అక్కడ ఒక చీమల దండు చాలా కష్టపడి పని చేస్తూ ఉండేది. ముఖ్యంగా ఒక చీమ, వానాకాలం వస్తోందని గ్రహించి, వేసవి ఎండలో కూడా రోజంతా ధాన్యపు గింజలను మోస్తూ, తన పుట్టలో నిల్వ చేసుకునేది. అది ఎంతో కష్టపడుతున్నా, శ్రమకు వెరవక పని చేసేది.

ಅదే పొలంలో ఒక మిడత ఉండేది. అది చాలా సోమరి. రోజంతా పచ్చటి గడ్డి మీద కూర్చుని, పాటలు పాడుకుంటూ, తింటూ కాలక్షేపం చేసేది. పని చేస్తున్న చీమను చూసి, “ఏమిటి మిత్రమా, ఇంత ఎండలో కూడా ఎందుకు అంత కష్టపడుతున్నావు? హాయిగా నాలాగే ఆడుకోవచ్చు కదా,” అని ఎగతాళి చేసేది.

దానికి చీమ చిరునవ్వుతో, “మిడత మిత్రమా, ఇప్పుడు ఎండలు ఉన్నాయి, ఆహారం దొరుకుతోంది. కానీ త్వరలో వానాకాలం వస్తుంది. అప్పుడు ఆహారం దొరకదు. అందుకే ఇప్పుడే సేకరించి పెట్టుకుంటున్నాను,” అని చెప్పింది. కానీ మిడత ఆ మాటలను పట్టించుకోలేదు.

కొన్ని రోజులకు వానాకాలం మొదలైంది. ఆకాశం మేఘావృతమై, జోరుగా వాన పడసాగింది. పొలమంతా నీటితో నిండిపోయింది. మిడతకు ఎక్కడా ఆహారం దొరకలేదు. ఆకలితో అలమటించిపోయింది. వానలో తడుస్తూ, వణుకుతూ ఏం చేయాలో తెలియక తలచుకుంది.

అప్పుడు దానికి చీమ మాటలు గుర్తొచ్చాయి. కష్టపడి చీమ దాచుకున్న ఆహారం గుర్తొచ్చింది. వెంటనే మిడత చీమ పుట్ట దగ్గరకు వెళ్లి, “చీమ మిత్రమా, నన్ను క్షమించు. నువ్వు చెప్పిన మాట వినలేదు. ఇప్పుడు నాకు చాలా ఆకలిగా ఉంది, కొంచెం ఆహారం ఇస్తావా?” అని వేడుకుంది.

చీమ జాలిపడి, “చూశావా మిత్రమా, కష్టపడి పనిచేస్తేనే ఫలితం ఉంటుంది. సోమరితనం వల్ల నష్టపోతావు. ఈసారికి ఆహారం ఇస్తాను, కానీ రేపటి నుండి నువ్వు కూడా కష్టపడటం నేర్చుకో,” అని చెప్పి, తన దాచుకున్న ఆహారంలో కొంత మిడతకు ఇచ్చింది.

ఆ రోజు నుండి మిడత సోమరితనాన్ని వదిలేసి, చీమలాగే కష్టపడి పనిచేయడం మొదలుపెట్టింది.