నాన్నా- పులి

ఒక చిన్న గ్రామంలో రాజు అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా అల్లరి, సరదాగా ఉండేవాడు. గ్రామం దగ్గర పెద్ద అరణ్యం ఉండేది. ఆ అరణ్యంలో పులులు ఉంటాయని పెద్దలు చెప్పేవారు.

ఒక రోజు రాజు తన స్నేహితులతో కలిసి అరణ్యం అంచుకు వెళ్లాడు. అక్కడికి వెళ్లిన వెంటనే సరదాగా కేకలు వేస్తూ,
“నాన్నా పులి! నాన్నా పులి వచ్చింది!” అని అరిచాడు.

అది విన్న గ్రామస్తులు భయంతో పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చారు. కానీ అక్కడ ఎలాంటి పులి లేదు. రాజు నవ్వుకుంటూ, “నేను సరదాగా చెప్పాను” అన్నాడు. గ్రామస్తులు కోపంగా వెళ్లిపోయారు.

కొన్ని రోజులు తర్వాత రాజు మళ్లీ అదేలా చేశాడు. “నాన్నా పులి వచ్చింది!” అని మళ్లీ అరిచాడు. ఈసారి కూడా గ్రామస్తులు వచ్చి చూసేసరికి ఏమీ లేదు. వాళ్లు ఈసారి చాలా కోపంగా రాజును హెచ్చరించారు.

మరుసటి రోజు నిజంగానే ఒక పులి అరణ్యం నుంచి బయటకు వచ్చింది. రాజు భయంతో వణికిపోయి,
“నాన్నా పులి! నాన్నా పులి!” అని గట్టిగా అరిచాడు.

కానీ ఈసారి గ్రామస్తులు అతని మాటలను నమ్మలేదు. “ఇతను మళ్లీ అబద్ధం చెబుతున్నాడు” అనుకుని ఎవరూ రాలేదు. చివరికి రాజు చాలా ఇబ్బందిపడ్డాడు. అదృష్టవశాత్తూ కొంతసేపటి తర్వాత పులి అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.

ఆ రోజు నుంచి రాజు ఒక పాఠం నేర్చుకున్నాడు —
అబద్ధం చెప్పడం వల్ల నిజం చెప్పినా ఎవరూ నమ్మరు.

నీతి:
👉 ఎప్పుడూ నిజం చెప్పాలి.
👉 అబద్ధం అలవాటు చేస్తే నమ్మకం కోల్పోతాం.