పిసినారోడి కాశీ యాత్ర

ఇది ఒక పాత జానపద కథగా చెప్పుకునే “పిసినారోడి కాశీ యాత్ర” కథ.

ఒక ఊరిలో చాలా డబ్బున్నా చాలా పిసినారి వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతను ఎవరికీ ఒక్క రూపాయి కూడా ఖర్చు చేయడు. తాను మాత్రం ఎప్పుడూ అవసరానికి మించి పొదుపుగా ఉంటూ, తినడంలో కూడా చాలా కఠినంగా ఉండేవాడు. గ్రామంలో ఎవరికైనా సహాయం చేయాలన్నా, దానం చేయాలన్నా అతను ఎప్పుడూ దూరంగా ఉండేవాడు.

ఒక రోజు అతనికి వయసు మీద పడటంతో, “ఇప్పటికైనా కాశీకి వెళ్లి పుణ్యస్నానం చేసి పుణ్యం సంపాదించాలి” అని ఆలోచన వచ్చింది. కానీ ప్రయాణ ఖర్చులు ఎక్కువ అవుతాయని తెలిసి, చాలా తక్కువ ఖర్చుతో ఎలా వెళ్లాలా అని ప్లాన్ చేసుకున్నాడు.

ఆహారం తీసుకోకుండా, తక్కువ సరుకులతోనే కాశీకి బయలుదేరాడు. మార్గమధ్యంలో ఎవరైనా అడిగితే కూడా సహాయం చేయకుండా తన దారినే తాను వెళ్లేవాడు. ప్రయాణంలో అతనికి ఎన్నో కష్టాలు ఎదురయ్యాయి—ఆకలి, అలసట, దాహం అన్నీ బాధించాయి.

ఎలాగోలా కాశీకి చేరుకున్నాడు. గంగానదిలో స్నానం చేసి పుణ్యం పొందానని ఆనందపడ్డాడు. కానీ అక్కడే ఒక సాధువు అతనిని చూసి, “నీవు ఇంత పిసినారితనంతో, ఎవరికీ ఉపయోగపడకుండా జీవించావు. కేవలం యాత్ర చేస్తే పుణ్యం ఎలా వస్తుంది?” అని ప్రశ్నించాడు.

ఆ మాటలు విని అతనికి నిజం అర్థమైంది. జీవితంలో డబ్బు పొదుపు మాత్రమే కాదు, దానధర్మాలు, మంచి పనులు కూడా ముఖ్యమని గ్రహించాడు. అప్పటి నుంచి అతను తన పిసినారితనం తగ్గించి, కొంతమందికి సహాయం చేయడం ప్రారంభించాడు.

ఈ కథ ద్వారా మనకు వచ్చే నీతి ఏమిటంటే—డబ్బు సేవ్ చేయడం మంచిదే కానీ, అవసరమైనప్పుడు దానం చేయడం, సహాయం చేయడం కూడా అంతే ముఖ్యమని.