ఆనంద్ కళ,రవి అసూయ – ఎవరు గెలిచారో తెలుసా?

చిత్రావతి గ్రామంలో ఆనంద్ మరియు రవి అనే ఇద్దరు కుమ్మరులు ఉండేవారు.వారు ఇద్దరూ ఒకే గురువు వద్ద విద్యను అభ్యసించారు., అయినా వారి స్వభావాలు పూర్తిగా భిన్నంగా ఉన్నాయి. ఆనంద్ ఎంతో శాంతమైన, సృజనాత్మక మనసు కలిగినవాడు. అతను చేసే కుండలు కేవలం మట్టిపాత్రలు మాత్రమే కాక, వాటిలో జీవం, కళ ఉట్టిపడేలా ఉంటాయి. అందులోని రంగులు, గీసిన పక్షులు, పువ్వులు, పొలాలు చూసేవారు వింత అనుభూతిని పొందేవారు. కానీ, ఆనంద్ తన పనిని ప్రేమించేవాడు. గర్వపడేవాడు కాదు.

రవి కూడా నైపుణ్యం కలిగినవాడు, కానీ అతని మనసు ఈర్ష్యతో నిండిపోయింది. ఆనంద్ పేరు విన్నప్పుడల్లా, ప్రజలు ఆనంద్‌ను పొగిడినప్పుడు, అతనికి లోలోపల కోపం, అసూయ కలిగేది. “నా కుండలు బలంగా ఉన్నా, ప్రజలు కేవలం ఆనంద్ కుండలే కొనేవారు. నా కష్టానికి విలువ ఎందుకు ఇవ్వలేరా?” అని రవి అంతరంగంగా అడిగేవాడు.

ఒక సంవత్సరం, గ్రామంలో వార్షిక తిరునాళ్ల సందర్భంగా, పెద్దలు ఒక పోటీని ప్రకటించారు. “ఎవరైతే అత్యద్భుతమైన, అందమైన మట్టి పాత్రను తయారు చేస్తారో, వారికి గ్రామ కళారత్న బిరుదు మరియు వంద బంగారు నాణేలు!” అని ప్రకటించారు.

రవి, ఈర్ష్యతో నిండిన మనసుతో, “నేను గెలవాలి. ఆనంద్ తప్పక ఓడిపోవాలి” అని నిశ్చయించాడు. ఆనంద్ మాత్రం తన కళను ప్రదర్శించడానికి, సృజనాత్మకతను చూపడానికి పోటీలో పాల్గొన్నాడు.

ఒక నెల రోజుల పాటు, ఆనంద్ కష్టపడి, తన నైపుణ్యం, సృజనాత్మకత మొత్తం ఉపయోగించి, ఒక అద్భుతమైన పూల కుండీని తయారుచేశాడు. దానిపై పల్లెటూరి జీవితం, పక్షులు, నది, పొలాలను అందంగా గీయగా, కుండీ కళ్ళలో జీవం కలిగినట్టుగా కనిపిస్తుంది.

రవి, రహస్యంగా ఆనంద్ ఇంటికి వెళ్లి, కుండీని చూసి భయపడ్డాడు. “ఇది ఉంటే, నా కుండలు ఏమాత్రం నిలబడలేవు. నేను గెలవకపోయినా, ఆనంద్ గెలవకూడదు!” అని తలచి, దుర్బుద్ధిగా రాత్రి మట్టిలో కొన్ని చిన్న రాళ్లను కలిపాడు.

పోటీ రోజు, ఆనంద్ అనుకోకుండా ఆ మట్టితో తన కుండీని చివరి మెరుగులు చేసి, కొలిమిలో పెట్టాడు. రవి తన కుండలను సిద్ధం చేసాడు. గ్రామ పెద్దలు, ప్రజలు మొత్తం సమీకృతమై, కుండీలను పరిశీలించసాగారు. మొదట రవి కుండీలు చూపించాడు. అవి బలంగా, చక్కగా ఉన్నాయి, కానీ జీవకళా లేని కుండీలు. తర్వాత ఆనంద్ తన అద్భుతమైన పూల కుండీని కొలిమిలో పెట్టాడు. కానీ… అది పగిలిపోయింది!

ప్రజలు “అయ్యో!” అని ఆశ్చర్యపోయారు. రవి నవ్వుతూ, “చూశావా? నీ ఈ ప్రయత్నమే నీ కొంప ముంచింది!” అని హహా చేసాడు.

కానీ, ఆనంద్ ఒక చిన్న చెక్కపుల్లను, రవి జేబులో నుండి జారిపోయి అక్కడ పడినదాన్ని గుర్తించాడు. అతనికి రవి చేసిన దుర్మార్గం అర్థమై, కుండీ పగిలిన ముద్దను గ్రామ పెద్దల ముందు చూపించాడు. గ్రామ పెద్దలు రవి ద్రోహం, ఈర్ష్యను గుర్తించి, అతన్ని గ్రామం నుండి బహిష్కరించారు. రవి తన ఈర్ష్యతో, తన నైపుణ్యాన్ని, జీవితం నాశనం చేసుకున్నాడు.

ఆనంద్ గెలవకపోయినా, అతని నిజాయితీ, ఓర్పు, కష్టపడి పనిచేయడం గ్రామ ప్రజల దృష్టిలో అతన్ని మరింత గొప్పవాడిగా మార్చింది. అతని వ్యాపారం, పేరు, ప్రతిష్ట ఇంకా పెరిగాయి.

కథ మనకు చెబుతోంది: ఈర్ష్య అనేది అగ్ని లాంటిది. అది ముందు ఇతరులను కాల్చక ముందు, మనల్ని కాల్చేస్తుంది. నిజాయితీ, కృషి, శ్రద్ధ మన జీవితాన్ని నిలబెడతాయి. ఇతరుల విజయాన్ని చూసి అసూయ చెందకండి, అది మన నాశనానికి దారి తీస్తుంది.