వెర్రి వెంగళప్ప

ఒక చిన్న గ్రామంలో వెంగళప్ప అనే వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతను చాలా అమాయకుడు, కొంచెం వెర్రితనంగా మాట్లాడతాడు కాబట్టి గ్రామంలో అందరూ అతన్ని సరదాగా “వెర్రి వెంగళప్ప” అని పిలిచేవారు. కానీ వెంగళప్ప మనసు మాత్రం చాలా మంచిది.

ఒక రోజు గ్రామంలో పెద్ద పండగ జరుగుతోంది. అందరూ బట్టలు, ఆహారం, అలంకరణలో బిజీగా ఉన్నారు. వెంగళప్ప కూడా తనవంతుగా సహాయం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. కానీ అతను చేసిన పనులు అన్నీ కొంచెం వింతగా జరిగాయి.

దీపాలు పెట్టమంటే అతను పగలు సమయంలో రోడ్డంతా దీపాలు వెలిగించాడు. నీళ్లు తెమ్మంటే పూలతో నిండిన బిందెలు తీసుకొచ్చాడు. అందరూ నవ్వుకున్నా, అతను మాత్రం నిజాయితీగా పని చేశానని సంతోషించాడు.

అదే సమయంలో గ్రామంలో ఒక చిన్న సమస్య వచ్చింది. పండగ కోసం తెచ్చిన ధాన్యం కొంత పోయింది. అందరూ బాధపడుతుండగా, వెంగళప్ప తన దగ్గర దాచుకున్న కొంత ధాన్యాన్ని తీసుకొచ్చి ఇచ్చాడు. “ఇది నా అవసరానికి కాదు, అందరికోసం” అని చెప్పాడు.

అప్పుడు గ్రామ ప్రజలకు అర్థమైంది — వెంగళప్ప వెర్రివాడు కాదు, నిజానికి చాలా మంచివాడు. అతని అమాయకత్వం వెనుక ఉన్న మంచి మనసును అందరూ గుర్తించారు.

ఆ రోజు నుంచి అతన్ని ఎవ్వరూ “వెర్రి వెంగళప్ప” అని పిలవలేదు. అందరూ ప్రేమగా “మంచి వెంగళప్ప” అని పిలవడం ప్రారంభించారు.