డేగ పిల్ల – తన శక్తిని తెలుసుకున్న రోజు

ఒక అందమైన అడవి సమీపంలో ఒక చిన్న గ్రామం ఉండేది. ఆ గ్రామంలో రామయ్య అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి కోళ్లు, మేకలు, ఆవులు ఉండేవి. వాటిని ఎంతో ప్రేమగా చూసుకుంటూ, వ్యవసాయం చేసుకుంటూ జీవించేవాడు.

ఒకరోజు రామయ్య అడవికి వెళ్లాడు. అక్కడ అతనికి ఒక చిన్న డేగ పిల్ల కనిపించింది. అది గాయపడి, ఎగరలేక నేలపై పడిపోయి ఉంది. దాన్ని చూసిన రామయ్యకు జాలి వేసింది.“ఈ చిన్న పక్షి తల్లిదండ్రులు ఎక్కడున్నారో తెలియదు. ఇది ఇక్కడ ఒంటరిగా ఉంటే ప్రమాదం” అని అనుకుని, దాన్ని జాగ్రత్తగా తన ఇంటికి తీసుకొచ్చాడు.

రామయ్య ఆ డేగ పిల్లను తన కోళ్ల పారంలో ఉంచాడు. కోళ్లు, కోడిపిల్లలతో పాటు దానికి కూడా ఆహారం పెట్టాడు. మొదట్లో డేగ పిల్లకు తాను ఎవరో తెలియదు. చుట్టూ ఉన్న కోళ్లను చూసి, వాటినే తన కుటుంబంగా భావించింది.

రోజులు గడిచాయి. కోళ్లు ఎలా నడుస్తాయో అది కూడా అలాగే నడవడం నేర్చుకుంది. కోళ్లు నేలపై గింజలు ఏరుకుని తింటే, అది కూడా వాటితో కలిసి గింజలు ఏరుకుని తినేది. కోళ్లు చిన్నగా రెక్కలు ఆడిస్తూ కొద్దిదూరం ఎగిరితే, డేగ కూడా అంతే ఎత్తులో ఎగరడానికి ప్రయత్నించేది.అలా సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.

ఆ డేగ పెద్దదైంది. దాని రెక్కలు బలంగా పెరిగాయి. దాని కళ్లలో పదును వచ్చింది. శరీరంలో అపారమైన శక్తి వచ్చింది. కానీ తనలో అంతటి శక్తి ఉందని దానికి తెలియదు.ఎందుకంటే అది ఎప్పుడూ కోళ్ల మధ్యే పెరిగింది.ఒకరోజు ఒక ప్రయాణికుడు ఆ గ్రామానికి వచ్చాడు. అతను రామయ్య ఇంటి దగ్గరగా వెళ్తుండగా, కోళ్ల మధ్య ఒక పెద్ద డేగను చూశాడు. అతనికి ఆశ్చర్యం వేసింది.“రామయ్యా! ఇది డేగ కదా! ఆకాశంలో ఎంతో ఎత్తుకు ఎగరాల్సిన ఈ పక్షి కోళ్ల మధ్య ఏం చేస్తోంది?” అని అడిగాడు.రామయ్య నవ్వుతూ, “అవును, ఇది డేగే. కానీ చిన్నప్పటి నుంచి కోళ్ల మధ్యే పెరిగింది. అందుకే ఇది కూడా తనను ఒక కోడినే అనుకుంటోంది. కోళ్లలా నేలపై తిరుగుతుంది, గింజలు తింటుంది. ఇది ఇక ఎగరలేదు” అన్నాడు.

ప్రయాణికుడు రామయ్య మాటలు విని, “ఎగరలేదా? లేక ఎగరగలనని ఎప్పుడూ తెలుసుకోలేదా?” అని ప్రశ్నించాడు.రామయ్య దగ్గర సమాధానం లేదు.ప్రయాణికుడు ఆ డేగను జాగ్రత్తగా చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. దాన్ని ఒక ఎత్తైన కొండపైకి తీసుకెళ్లాడు.

అక్కడి నుంచి చుట్టూ చూశాడు. విశాలమైన ఆకాశం కనిపించింది. దూరంగా కొండలు, పచ్చని అడవులు కనిపించాయి.ప్రయాణికుడు డేగను తన చేతిపై ఉంచి ఇలా అన్నాడు:“నువ్వు కోడివి కాదు. నువ్వు ఆకాశాన్ని జయించగల డేగవి. నీకు బలమైన రెక్కలు ఉన్నాయి. నువ్వు ఎత్తులకు ఎగరడానికి పుట్టావు. నీ శక్తిని గుర్తించు. నీ రెక్కలను విప్పు. ఆకాశం వైపు చూడు. ఎగురు!”

డేగ కిందికి చూసింది. తనకు అలవాటైన కోళ్ల జీవితం గుర్తుకొచ్చింది. భయపడింది.“నేను ఎగరలేను. నేను కోళ్లతోనే ఉండాలి” అన్నట్టుగా మళ్లీ కిందికి వెళ్లాలని ప్రయత్నించింది.ప్రయాణికుడు దాన్ని వదల్లేదు.మరుసటి రోజు మళ్లీ అదే కొండపైకి తీసుకెళ్లాడు.“నీ చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు ఎలా జీవిస్తున్నారనేది ముఖ్యం కాదు. నీలో ఉన్న శక్తి ఏమిటో తెలుసుకోవడం ముఖ్యం. నువ్వు ఎవరో గుర్తించు!” అని ధైర్యం చెప్పాడు.

ఈసారి డేగ ఆకాశం వైపు చూసింది.అప్పుడే ఒక బలమైన గాలి వీచింది.ఆ గాలి తన రెక్కలను తాకగానే, డేగలో ఏదో మార్పు వచ్చింది. అది తన రెక్కలను నెమ్మదిగా విప్పింది. మొదటిసారి కొంచెం పైకి ఎగిరింది.మళ్లీ కిందికి వచ్చింది.

ప్రయాణికుడు చిరునవ్వుతో, “నువ్వు చేయగలవు! ఇంకోసారి ప్రయత్నించు!” అన్నాడు.డేగ మరోసారి రెక్కలు విప్పింది.ఈసారి కొంచెం ఎత్తుకు ఎగిరింది.అలా ప్రయత్నిస్తూ చివరకు అది తన రెక్కల శక్తిని పూర్తిగా తెలుసుకుంది. ఒక్కసారిగా గాలిలోకి దూసుకెళ్లింది. కొండలను దాటి, చెట్లను దాటి, నీలాకాశంలోకి ఎగిరిపోయింది.తన జీవితమంతా కోళ్ల మధ్య గడిపిన ఆ డేగకు ఆ రోజు ఒక గొప్ప నిజం తెలిసింది.

“నేను కోడిని కాదు… నేను ఆకాశంలో ఎగరగల డేగను!”ఆ రోజు నుంచి అది ఎప్పుడూ నేలపై గింజలు ఏరుకుంటూ జీవించలేదు. తనకు ఉన్న రెక్కల శక్తిని ఉపయోగించుకుని ఆకాశంలో స్వేచ్ఛగా విహరించింది.