వెటకారం చేసిన పక్షులు.. కోపంతో ఊగిపోయిన కోతులు!

ఒక సుందరమైన అడవిలో ఒక భారీ వృక్షం ఉండేది. ఆ చెట్టు ఎంతో పెద్దది, విస్తారంగా కొమ్మలు చాచి నిలిచేది. ఆ వృక్షంపై అనేక పక్షులు గూళ్లు కట్టుకుని ఆనందంగా జీవించేవి. చెట్టు వాటికి ఎండ, వాన, చలికి రక్షణగా ఉండేది.

ఒక రోజు అకస్మాత్తుగా ఆకాశమంతా మబ్బులతో కమ్ముకుంది. గాలి వేగంగా వీచింది. కొద్దిసేపట్లోనే హోరున వర్షం కురిసింది. అడవంతా తడిసిపోయింది. చెట్టు పక్కనే ఆడుకుంటున్న కొన్ని కోతులు వానలో తడిసి వణికిపోయాయి. చలి తట్టుకోలేక అవి ఒకదానికొకటి దగ్గరగా కూర్చున్నాయి.

అది చూసిన చెట్టుపైనున్న పక్షులు నవ్వుకుంటూ కోతులను ఎగతాళి చేశాయి.
“మేము చిన్నపక్షులమే అయినా మా ముక్కులతో గడ్డి, చితుకులు తెచ్చుకుని గూళ్లు కట్టుకున్నాం. మీకు చేతులు, కాళ్లు ఉన్నా ఇల్లు కట్టుకోలేదే!” అని వెటకారంగా మాట్లాడాయి.

ఆ మాటలు విన్న కోతులకు తీవ్ర కోపం వచ్చింది. అవి ఆలోచించకుండా గబగబా చెట్టెక్కి పక్షుల గూళ్లను ధ్వంసం చేశాయి. కొమ్మలను విరిచేసి, ఆకులను చెల్లాచెదురుగా చేసి, గూళ్లలోని గుడ్లను పగులగొట్టాయి. పక్షుల పిల్లలు భయంతో విలవిలలాడాయి. కాసేపట్లోనే ఆ చెట్టు అందం, ప్రశాంతత అంతా నాశనం అయిపోయింది.

తమ గూళ్లు ధ్వంసమైన దృశ్యం చూసి పక్షులు తీవ్రంగా బాధపడ్డాయి. అప్పుడు అవి గ్రహించాయి —
మనకు సంబంధం లేని విషయాల్లో జోక్యం చేసుకుని, ఇతరులను ఎగతాళి చేయడం ఎంత ప్రమాదకరమో.