సమస్య ఎంత పెద్దదైనా.. పరిష్కారం మీ ఆలోచనలోనే ఉంటుంది!

ఒకానొక సమయంలో విజయనగరంలో దొంగల భయం విపరీతంగా పెరిగిపోయింది. ఒక రాత్రి, ఇద్దరు గజదొంగలు తెనాలి రామకృష్ణుడి ఇంట్లో దొంగతనం చేయాలని ప్లాన్ చేసుకున్నారు. వారు రామకృష్ణుడి ఇంటి పెరట్లోని చెట్ల చాటున దాక్కుని, లోపల ఏం జరుగుతుందో గమనిస్తూ ఉన్నారు.

రామకృష్ణుడు చాలా తెలివైనవాడు. పెరట్లో ఎవరో ఉన్నారని, తన ఇంటిపై దొంగల కన్ను పడిందని ఆయన వెంటనే గ్రహించాడు. వారిని తన తెలివితేటలతో ఎలాగైనా ఓడించాలని ఒక ఉపాయం ఆలోచించాడు. వెంటనే తన భార్యను పిలిచి, దొంగలకు వినిపించేలా గట్టిగా ఇలా అన్నాడు:

“చూడు! పట్టణంలో దొంగల భయం చాలా ఎక్కువగా ఉంది. మన దగ్గర ఉన్న నగలు, వెండి, బంగారం అన్నీ ఈ పాత ఇనుప పెట్టెలో పెట్టి, సురక్షితంగా ఉండటం కోసం మన పెరట్లోని బావిలో పడేద్దాం. బావిలో నీళ్లు ఉన్నాయి కాబట్టి ఎవరూ దొంగిలించలేరు.”

అలా అని చెప్పి, రామకృష్ణుడు ఒక పెద్ద ఇనుప పెట్టె తీసుకుని, అందులో నగలకు బదులుగా భారమైన రాళ్లను నింపాడు. భార్యాభర్తలు ఇద్దరూ కలిసి ఆ పెట్టెను మోసుకుంటూ వెళ్లి, దొంగలు చూస్తుండగానే “ధభీం” మని శబ్దం వచ్చేలా బావిలో పడేశారు. ఆ తర్వాత ఏమీ తెలియనట్టు లోపలికి వెళ్లి పడుకున్నారు.

చెట్ల చాటున ఉన్న దొంగలు ఇది చూసి సంబరపడిపోయారు. “అబ్బా! మన పని ఎంత సులువైపోయింది! రామకృష్ణుడే స్వయంగా నగలను బావిలో వేశాడు. మనం చేయాల్సిందల్లా ఆ నీళ్లు తోడేసి పెట్టెను పట్టుకురావడమే” అనుకున్నారు.

వెంటనే దొంగలిద్దరూ బావి దగ్గరికి వెళ్లి, నీళ్లు తోడటం మొదలుపెట్టారు. ఒకరు నీళ్లు తోడుతుంటే, మరొకరు ఆ నీళ్లను రామకృష్ణుడి తోటలోని మొక్కలకు మళ్లించారు. గంటలు గడుస్తున్నాయి.. తెల్లవారుజాము అవుతోంది.. కానీ బావిలో నీళ్లు అయిపోవడం లేదు. పాపం! దొంగలు రాత్రంతా కష్టపడి నీళ్లు తోడి తోడి బాగా అలసిపోయారు.

చివరకు బావిలో నీళ్లు అడుగంటి, ఇనుప పెట్టె కనిపించింది. ఎంతో కష్టపడి ఆ పెట్టెను పైకి తీసి, ఆత్రుతగా తెరిచి చూశారు. అందులో ఉన్నవి బంగారం నగలు కావు.. కేవలం పెద్ద పెద్ద రాళ్లు! అది చూసి దొంగలు నివ్వెరపోయారు.

అదే సమయంలో రామకృష్ణుడు పెరట్లోకి వచ్చి, వినయంగా దొంగలతో ఇలా అన్నాడు:

“అయ్యో! పాపం మీరు రాత్రంతా చాలా కష్టపడ్డారు. నా తోటలోని మొక్కలన్నీ తడిసి ముద్దయ్యాయి. నా మొక్కలకు ఉచితంగా నీళ్లు పోసినందుకు మీకు చాలా కృతజ్ఞతలు. మీకు కావాలంటే ఈ రాళ్లని బహుమతిగా తీసుకెళ్లండి!”

రామకృష్ణుడి తెలివితేటలకు దొంగలు బిత్తరపోయారు. తమ తప్పు తెలుసుకుని, ఆయన కాళ్లపై పడి క్షమించమని వేడుకుని అక్కడి నుండి పారిపోయారు.