తెలివైన వడ్రంగి మరియు సింహం

అనగనగా ఒక పెద్ద అడవి పక్కన ఉన్న గ్రామంలో రామయ్య అనే వడ్రంగి నివసించేవాడు. అతడు రోజూ అడవికి వెళ్ళి ఎండిపోయిన చెట్ల కలపను నరికి, దానితో రకరకాల వస్తువులు తయారుచేసి జీవించేవాడు.

ఒకరోజు రామయ్య అడవిలో ఒక పెద్ద చెట్టును నరుకుతుండగా, ఒక్కసారిగా పెద్ద గర్జన వినిపించింది. వెనక్కి తిరిగి చూసేసరికి ఒక క్రూరమైన సింహం అతడి వైపు చూస్తూ నిలబడి ఉంది.

సింహం గర్జిస్తూ, “ఓయ్ మనిషీ! ఈ రోజు నువ్వు నాకు మంచి ఆహారంగా దొరికావు. నిన్ను తినేస్తాను!” అంది.

రామయ్య భయపడ్డాడు, కానీ వెంటనే ధైర్యాన్ని తెచ్చుకుని సమయస్ఫూర్తితో ఆలోచించాడు.

అతడు నమస్కరిస్తూ, “ఓ మృగరాజా! నన్ను తినడానికి మీకేమీ అభ్యంతరం లేదు. కానీ, నేను ఈ అడవిలోనే అతి బలమైనది మరియు రక్షణనిచ్చేది అయిన ఒక ‘ఇనుప బోను’ తయారు చేస్తున్నాను. అది పూర్తయితే మీలాంటి బలవంతునికి మరింత భద్రతగా ఉంటుంది. అది పూర్తయ్యే వరకు నన్ను తినకుండా ఆగగలరా?” అని అడిగాడు.

సింహానికి ఆసక్తి కలిగింది. “సరే, ఆ బోను ఎలా ఉంటుందో నాకు చూపించు!” అని గర్జించింది.

రామయ్య వెంటనే తన దగ్గరున్న గట్టి చెక్కలతో ఒక పెద్ద బోనులాంటి పెట్టెను తయారుచేసి, దానికి ఒక చిన్న తలుపు అమర్చాడు.

“రాజా! ఇదిగో బోను సిద్ధమైంది. మీరు దీని లోపలికి వెళ్ళి కూర్చుంటే, ఇది ఎంత బలంగా ఉందో మీకే తెలుస్తుంది,” అన్నాడు రామయ్య.
సింహం తన బలాన్ని నిరూపించుకోవాలనే అహంకారంతో ఆ బోను లోపలికి వెళ్ళింది. వెంటనే రామయ్య బయట నుండి ఆ తలుపును గడియ పెట్టేసి, తన గొడ్డలి, సామాన్లు తీసుకుని వేగంగా గ్రామం వైపు పరిగెత్తాడు. బోనులో చిక్కుకున్న సింహం ఎంత గర్జించినా బయటకు రాలేకపోయింది.

కథలోని నీతి :

“గొప్ప బలం కంటే సమయస్ఫూర్తి మరియు తెలివితేటలే ఆపదలో మనల్ని కాపాడతాయి.” ఎంతటి పెద్ద సమస్య వచ్చినా కంగారు పడకుండా ఆలోచిస్తే మార్గం తప్పక దొరుకుతుంది.