గ్రామంలో చివరి సిలిండర్

ఒక చిన్న గ్రామంలో జీవనం చాలా సాదాసీదాగా సాగేది. అక్కడ పెద్ద పెద్ద సౌకర్యాలు ఏమీ లేవు. విద్యుత్, నీరు అన్నీ కష్టంతోనే లభించేవి. కానీ ఇటీవల ఒక కొత్త సమస్య వచ్చి పడింది—గ్యాస్ సిలిండర్లు దొరకడం పూర్తిగా ఆగిపోయింది.

గ్రామంలో చివరి సిలిండర్ మాత్రం మాధవ్ ఇంట్లో ఉండేది. అతని కుటుంబం చాలా ఆలోచనలో పడింది. “ఇది వాడాలా? లేక భవిష్యత్తు కోసం దాచాలా?” అనే పెద్ద ప్రశ్న వచ్చింది.

అదే సమయంలో గ్రామంలో పెద్ద సమస్య వచ్చింది. వృద్ధులు, పిల్లలు ఆహారం వండుకోలేక ఇబ్బంది పడుతున్నారు. చెక్క పొయ్యిలు మాత్రమే మిగిలాయి. పొగతో ఆరోగ్యం కూడా దెబ్బతింటోంది.

మాధవ్ చాలా ఆలోచించాడు. చివరికి అతను ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాడు—“ఈ చివరి సిలిండర్‌ను మన ఇంటికే కాకుండా ఊరంతా ఉపయోగించాలి” అని.

అతను గ్రామ పెద్దలను పిలిచి సిలిండర్‌ను అందరికీ సమానంగా ఉపయోగించేలా చిన్న కమ్యూనిటీ వంటశాల ఏర్పాటు చేయాలని సూచించాడు. మొదట కొందరు ఆశ్చర్యపోయారు, కొందరు అనుమానం వ్యక్తం చేశారు. కానీ పరిస్థితి గమనించిన తర్వాత అందరూ అంగీకరించారు.

ఆ రోజు నుంచి ఆ చివరి సిలిండర్ గ్రామానికి ఆశగా మారింది. ప్రతి ఇంటి వారు క్రమంగా వంట చేసుకునే అవకాశం పొందారు. ఎవ్వరూ ఆకలితో ఉండలేదు.

కాలక్రమేణా ప్రభుత్వం నుంచి కొత్త సిలిండర్లు రావడం ప్రారంభమైంది. కానీ ఆ “చివరి సిలిండర్” మాత్రం గ్రామ ప్రజలకు ఒక గొప్ప పాఠం నేర్పింది—సంక్షోభంలో కూడా పంచుకోవడం గొప్పతనం అని.

ఆ గ్రామం తర్వాత “ఏకతా గ్రామం”గా పేరు పొందింది…