అడవిలోని మాయా ధాబా

ఒకప్పుడు ఓ పెద్ద అడవి ఉండేది. ఆ అడవిలో ఎన్నో జంతువులు, పక్షులు నివసించేవి. ఆ అడవి దారిలో ప్రయాణించే జంతువులకు ఎప్పుడూ ఒకే సమస్య ఉండేది. దూరంగా వెళ్లాల్సి వస్తే తినడానికి, విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి సరైన ప్రదేశం దొరకేది కాదు.

ఒకరోజు ఆ అడవిలోని పాత మర్రిచెట్టు దగ్గర ఒక చిన్న ధాబా కనిపించింది. దాని పేరు “మాయా ధాబా”. ఆ ధాబా ఎవరు నిర్మించారో ఎవరికీ తెలియదు. ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే.. ఆ ధాబాలోకి వెళ్లిన ప్రతి ఒక్కరికీ వారికి ఇష్టమైన ఆహారం సిద్ధంగా ఉండేది.

జింక ధాబాలోకి వెళ్లగానే తాజా ఆకులతో చేసిన రుచికరమైన వంటకం కనిపించింది. కోతి వెళ్లగానే తియ్యని పండ్లు సిద్ధంగా ఉండేవి. ఏనుగు కోసం చెరకు, పులి కోసం మాంసం, పక్షుల కోసం గింజలు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యేవి.

ఈ విషయం అడవంతా వ్యాపించింది. అన్ని జంతువులు ఆ ధాబాకు రావడం మొదలుపెట్టాయి. కానీ ఒక చిన్న కుందేలు మాత్రం ఆ ధాబా వెనుక ఉన్న రహస్యాన్ని తెలుసుకోవాలని అనుకుంది.

ఒక రాత్రి కుందేలు దాక్కొని చూడగా.. ఓ వృద్ధ తాబేలు ఆ ధాబాను నిర్వహిస్తున్నట్లు కనిపించింది. కుందేలు ఆశ్చర్యపోయి, “తాతయ్యా! ఈ ధాబాలో అందరికీ వారి ఇష్టమైన ఆహారం ఎలా వస్తోంది?” అని అడిగింది.

తాబేలు నవ్వుతూ, “ఇది మాయ కాదు బంగారం.. ఇది అడవిలోని జంతువుల ప్రేమ, సహకారం వల్ల ఏర్పడిన అద్భుతం. ప్రతి జంతువు తనకు చేతనైన సహాయం చేస్తుంది. ఎవరో ఆకులు తెస్తారు, ఎవరో పండ్లు తెస్తారు, మరికొందరు ధాబాను శుభ్రం చేస్తారు. అందరి సహకారమే ఈ ధాబాకు అసలైన శక్తి” అని చెప్పింది.

కుందేలు ఈ విషయాన్ని మిగతా జంతువులకు చెప్పింది. అప్పటి నుంచి అన్ని జంతువులు కలిసి ఆ మాయా ధాబాను మరింత అందంగా తీర్చిదిద్దాయి.

కొన్ని రోజుల తర్వాత అడవిలోకి వచ్చిన ప్రయాణికులు ఆ ధాబాను చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. “ఇంత ప్రశాంతమైన, ప్రేమతో నిండిన ప్రదేశం ఎక్కడా చూడలేదు” అని అన్నారు.

అప్పటి నుంచి అడవిలోని మాయా ధాబా కేవలం భోజనం చేసే ప్రదేశం మాత్రమే కాదు.. అందరూ కలిసి జీవించడం, సహాయం చేసుకోవడం నేర్పించే ఒక ప్రత్యేకమైన ప్రదేశంగా మారింది.