కాకి కథ చెప్పిన తాతకి… లాజిక్ చెప్పిన మనవడు!

అది మండు వేసవికాలం. సూర్యుడు ఆకాశం నుంచి నిప్పుల వాన కురిపిస్తున్నాడు. చెరువులు, కుంటలు అన్నీ బీటలు వారిపోయాయి. పక్షులకు గొంతు తడుపుకోవడానికి చుక్క నీరు కూడా దొరకని పరిస్థితి. అదే అడవిలో ఉన్న ఒక కాకికి విపరీతమైన దాహం వేసింది. ఎండ వేడికి దాని గొంతు పూర్తిగా ఎండిపోయి, రెక్కలు ఆడించడానికి కూడా ఓపిక లేక సొమ్మసిల్లిపోయే స్థితికి చేరుకుంది.

“ఎక్కడైనా కాసిన్ని నీళ్లు దొరకకపోతాయా” అని ఆశగా ఊరి పొలిమేరల్లో వెతకడం మొదలుపెట్టింది. వాగులు, వంకలు అన్నీ తిరిగినా లాభం లేకపోయింది. అలా నీరసంగా ఎగురుతూ ఉండగా, ఒక ఇంటి పెరట్లో, చెట్టు కింద ఉన్న ఒక పాత మట్టి కుండ దాని కంట పడింది.

కుండలో నిరాశ – కాకి బుద్ధిబలం: ప్రాణం లేచొచ్చినంత పనైంది కాకికి! వాలిపోతూ వెళ్లి ఆ కుండ అంచున వాలింది. ఆశగా లోపలికి తొంగి చూస్తే… నీళ్లు ఉన్నాయి కానీ, అడుగున ఎక్కడో కొద్దిగా ఉన్నాయి. కాకి ఎంతగా మెడ సాచినా ఆ నీళ్లు దాని ముక్కుకు అందలేదు. ఒకపక్క దాహం ప్రాణాలు తీస్తోంది, మరోపక్క నీళ్లున్నా తాగలేని నిస్సహాయత.

కానీ, ఆ కాకి చాలా తెలివైనది. ఓటమిని అంత సులువుగా ఒప్పుకోలేదు. చుట్టుపక్కల కలయజూసింది. కొన్ని చిన్న చిన్న గులకరాళ్లు కనిపించాయి. వెంటనే దానికి ఒక ఉపాయం తట్టింది. ఎగిరి వెళ్లి, ముక్కుతో ఒక్కో రాయిని ఏరుకొచ్చి కుండలో పడేయడం మొదలుపెట్టింది. “టక్… టక్…” మంటూ రాళ్లు కుండ అడుగుకు చేరుకుంటున్నాయి. కాకి వేసిన రాళ్లు అడుగుకు వెళ్లేకొద్దీ, కుండలోని నీళ్లు మెల్లమెల్లగా పైకి రావడం మొదలయ్యాయి.

అలా ఎండలో చాలాసేపు కష్టపడి రాళ్లు వేశాక, చివరకు నీళ్లు కాకి ముక్కుకు అందేంత పైకి వచ్చాయి. అప్పుడు కాకి కడుపు నిండా చల్లటి నీళ్లు తాగి, దాహం తీర్చుకుని “కావ్ కావ్” మంటూ ఆనందంగా ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయింది.

దీన్ని బట్టి “మనసుంటే మార్గం ఉంటుంది. కష్టపడితే ఫలితం దక్కుతుంది” అని మనం అనుకుంటాం కదా!

అసలైన ట్విస్ట్ – బబ్బుగాడి ఎంట్రీ: ఈ అద్భుతమైన కథను నేను మా మనవడు “బబ్బు” గాడికి ఎంతో ఆసక్తిగా, మధ్యమధ్యలో యాక్షన్ చేస్తూ చెప్పాను. వాడు కదలకుండా కథ మొత్తం శ్రద్ధగా విన్నాడు. కష్టపడి పనిచేయాలనే నీతిని వాడు భలేగా అర్థం చేసుకున్నాడని నేను మనసులో మురిసిపోయాను.

“చూశావా బబ్బు, కాకి ఎంత కష్టపడిందో!” అని నేను కాలర్ ఎగరేసేలోపు, మా బబ్బుగాడు నా వంక చూసి అమాయకంగా ఓ నవ్వు నవ్వి ఇలా అన్నాడు…

“తాతగారూ.. పాతకాలం కాకి కాబట్టి పాపం ఆ ఎండలో అంత కష్టపడి, రాళ్లు మోసి ఆ కుండలో వేసింది. దానికి టైమ్ వేస్ట్, ఎనర్జీ వేస్ట్! అదే ఇప్పటి మోడ్రన్ కాకి అయితేనా… ఎంచక్కా ఎక్కడినుంచో ఒక ప్లాస్టిక్ ‘స్ట్రా’ (Straw) వెతుక్కుని తెచ్చుకుని, ఆ కుండలో వేసుకుని సింపుల్ గా కూల్ డ్రింక్ తాగినట్టు జుర్రుకునేది కదా! ఆ మాత్రం దానికి అంత కష్టపడాలా తాతా?” అని లాజిక్ తీశాడు.

తాతగారి ఆశ్చర్యం: వాడి మాట వినగానే నాకు మైండ్ బ్లాంక్ అయింది. నా నోట మాట రాలేదు! ఈ తరం పిల్లల ఆలోచనా విధానం ఎలా మారిపోయిందో చూసి ఆశ్చర్యం వేసింది. మనం “హార్డ్ వర్క్ (కాయకష్టం)” గురించి గొప్పగా చెబుతుంటే, వాళ్ళు “స్మార్ట్ వర్క్ (తెలివిగా పని చేయడం)” గురించి ఎంత సులువుగా ఆలోచిస్తున్నారో కదా అనిపించి నాకు గట్టిగా నవ్వొచ్చింది. నిజమే మరి, కాలం మారుతోంది, దాంతో పాటు కాకులూ, కథలూ, మన పిల్లల లాజిక్కులూ అన్నీ అప్‌డేట్ అయిపోతున్నాయి!