సన్యాసిగా మారిన అత్తగారు

ఒక చిన్న గ్రామంలో సుబ్బమ్మ అనే అత్తగారు ఉండేవారు. ఆమె చాలా కఠిన స్వభావం కలవారు. ఇంట్లో ఎప్పుడూ ఆదేశాలు ఇవ్వడం, చిన్న తప్పుకైనా కోపం చూపించడం ఆమె అలవాటు. కోడలు సీత చాలా సహనంగా అన్నీ భరిస్తూ ఉండేది.

సమయం గడిచేకొద్దీ ఇంట్లో ఒత్తిడి పెరిగింది. కుటుంబ సభ్యుల మధ్య దూరం పెరుగుతూ వచ్చింది. ఒకరోజు అనుకోకుండా సుబ్బమ్మ అనారోగ్యానికి గురయ్యారు. ఆసుపత్రిలో కొన్ని రోజులు గడపాల్సి వచ్చింది.

ఆ సమయంలో ఆమెకు ఒక సాధువు పరిచయమయ్యారు. ఆయన మాటలు, జీవితం గురించి చెప్పిన విషయాలు ఆమె మనసును కదిలించాయి. “జీవితం తాత్కాలికం, ప్రేమ, శాంతి ముఖ్యమైనవి” అనే మాటలు ఆమెను ఆలోచనలో పడేశాయి.

ఆరోగ్యం కొంత మెరుగయ్యాక ఇంటికి తిరిగివచ్చిన సుబ్బమ్మలో మార్పు కనిపించింది. కోపం తగ్గింది, మాటలు మృదువయ్యాయి. కోడలిని కూడా ప్రేమగా చూడడం మొదలుపెట్టింది. కుటుంబంలో మళ్లీ ఆనందం నెలకొంది.

కానీ ఒక రోజు ఆమె ఒక నిర్ణయం తీసుకుంది. “ఇక మిగిలిన జీవితం ఆధ్యాత్మిక మార్గంలో గడపాలి” అని చెప్పి, కుటుంబ సభ్యుల అనుమతితో సన్యాస జీవితం స్వీకరించింది.

ఆమె ఆశ్రమానికి వెళ్లిపోయింది. అక్కడ ధ్యానం, సేవా కార్యక్రమాల్లో పాల్గొంటూ శాంతియుత జీవితాన్ని గడపడం ప్రారంభించింది. కుటుంబ సభ్యులు మొదట బాధపడ్డా, తరువాత ఆమె నిర్ణయాన్ని అర్థం చేసుకున్నారు.

సుబ్బమ్మ ఇప్పుడు అందరికీ ఒక ఉదాహరణగా మారింది — కోపం నుంచి శాంతికి మారిన మనిషిగా.