కన్నప్రేమను కాజేసిన కపట నాటకం: తండ్రి నమ్మకాన్ని తాకట్టు పెట్టిన కొడుకు!

వేమవరానికి చెందిన వీరయ్య సాధారణ రైతు కాదు… స్వయంకృషితో ఆరెకరాల మాగాణీ సంపాదించి కుటుంబాన్ని నిలబెట్టిన కష్టజీవి. అతని కొడుకు రామచంద్రం, కూతురు లక్ష్మీదేవి ఇద్దరికీ పెళ్లిళ్లు జరిగి తమ తమ జీవితాల్లో స్థిరపడ్డారు. కానీ పండుగలప్పుడు కూతురికి కొత్త బట్టలు, కానుకలు ఇస్తూ తల్లిదండ్రులు చూపే ప్రేమను రామచంద్రం భార్య కాంతామణి అసహ్యంగా చూసేది. “ఇలా చూస్తూ ఉంటే రేపు మన పిల్లలకు ఏమి మిగలదు. ఏదో కారణం చెప్పి మీ నాన్న దగ్గర నుంచి డబ్బు తీసుకురావాలి,” అంటూ భర్తను ప్రేరేపించింది. అప్పటి నుంచి రామచంద్రం తన పొగాకు వ్యాపారం పేరుతో—ఒకసారి నష్టం వచ్చిందని, ఇంకోసారి పెట్టుబడి కావాలని, మరొకసారి అప్పులు తీర్చాలని—తండ్రి దగ్గర పెద్ద మొత్తాలే తీసుకెళ్లేవాడు. కొడుకు మాట నమ్మిన వీరయ్య, పొలం తాకట్టు పెట్టినా, కొంత అమ్మినా డబ్బు తెచ్చి ఇస్తూనే ఉండేవాడు. కానీ ఇచ్చిన ప్రతి పైసాను మాత్రం జాగ్రత్తగా లెక్కల్లో నమోదు చేసేవాడు.

ఒకసారి ఆ లెక్కలు చూసుకుంటే, తన ఆస్తిలో సగభాగం ఇప్పటికే కొడుకు అవసరాలకే ఖర్చయిందని గ్రహించాడు.

కాలచక్రం తిరిగింది. ఓ రాత్రి పొలం నుంచి వస్తూ పాము కాటుకు గురై వీరయ్య అక్కడికక్కడే ప్రాణాలు కోల్పోయాడు. పెద్దకర్మలు పూర్తయ్యాక పెద్దల సమక్షంలో వీలునామా చదివారు. అందులో ఇలా ఉంది: “నా ఆస్తంతా స్వార్జితం. అందులో సగం నా కొడుకు అవసరాల కోసం ఖర్చయింది. మిగిలిన పొలాన్ని నా భార్య రాజలక్ష్మి, నా కూతురు లక్ష్మీదేవికి సమానంగా ఇస్తున్నాను. ఇల్లు నా భార్యకే. నా కొడుకు రామచంద్రం వ్యాపారం నిమిత్తం తీసుకున్న సొమ్మంతా అతనికే—మనస్పూర్తిగా ఇచ్చినదే.” అంటే… కొడుకుకి అప్పుగా తీసుకున్నదంతా అప్పే కాదు—తండ్రి ప్రేమగా ఇచ్చిన వాటా. కానీ మిగిలిన ఆస్తిపై హక్కు లేదు.

మామగారిని మోసం చేసి ఆస్తి మొత్తం సొంతం చేసుకోవాలనుకున్న కాంతామణి, వీరయ్య తెలివైన వీలునామాతో గట్టి పాఠం నేర్పించడంతో లబోదిబోమంది.

నీతి: అతి తెలివి కొన్నిసార్లు మనకే గండికొడుతుంది. ప్రేమను దుర్వినియోగం చేస్తే, సమయం సరైన బుద్ధి చెబుతుంది.