ప్రదర్శన కాదు… పరమార్థమే నిజమైన గొప్పతనం

భీమరాజు అనే జమీందారు ఎప్పుడూ ఒంటినిండా బంగారు ఆభరణాలు ధరించి తిరుగుతుండేవాడు. ఎక్కడికి వెళ్లినా “బంగారం మనిషి వచ్చాడు” అంటూ జనాలు అతన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోతుండేవారు. ఈ ప్రదర్శన అతనికి గర్వంగా అనిపించేది.అయితే అతని భార్య సుమిత్ర మాత్రం ఇది సరైంది కాదని హెచ్చరించేది. “మన దగ్గర ఉన్న ఆస్తిని ఇలా చూపించడం మంచిది కాదు. అది మన కుటుంబానికి కూడా ప్రమాదమే” అని చెప్పినా భీమరాజు వినేవాడు కాదు. “నాకు ప్రత్యేక నైపుణ్యాలేవీ లేవు. డబ్బుతోనే గొప్ప పేరు తెచ్చుకోవాలి” అనేవాడు.

ఒకరోజు సుమిత్ర, “మన ఊరికి దగ్గరలో కుమారయ్య అనే వ్యక్తి గురించి అందరూ మాట్లాడుకుంటున్నారు. అతను ఏమి చేస్తున్నాడో వెళ్లి చూద్దాం” అంది. అసూయతో ఉన్న భీమరాజు కూడా అంగీకరించాడు.ఇద్దరూ వెళ్లి చూడగా, కుమారయ్య ఒక ఆశ్రమంలో ఆకలితో వచ్చినవారికి అన్నం పెడుతూ కనిపించాడు. వారిని చూసి “ఎండలో వచ్చారు, ముందు నీళ్లు తాగండి, భోజనం చేసి వెళ్లండి” అంటూ ఆత్మీయంగా ఆహ్వానించాడు.

వాళ్లు వెళ్లేటప్పుడు అక్కడి సహాయకులు, “ఇక్కడికి వచ్చే ప్రతి ఆకలితో ఉన్నవారికి ఈయన భోజనం పెడతాడు. ధనముంటే చాలామందికి ఉంటుంది, కానీ ధర్మబుద్ధి అందరికీ ఉండదు” అన్నారు.ఇంటికి వచ్చాక సుమిత్ర, “చూశారా! మీ దగ్గర కూడా డబ్బు ఉంది. కానీ మీరు పేరు కోసం ప్రదర్శన చేస్తుంటే, అతను పనులతోనే పేరు సంపాదించాడు. గొప్పలు చెప్పుకోవడం వల్ల కాదు… మంచి పనులు చేయడం వల్లే గౌరవం వస్తుంది” అంది.ఆ మాటలు భీమరాజు మనసును తాకాయి. అప్పటి నుంచి అతను బంగారు ఆభరణాల ప్రదర్శన మానేసి, తన సంపదను సమాజ సేవకు వినియోగించడం ప్రారంభించాడు.

సారాంశం:
గొప్ప పేరు సంపాదించాలంటే ప్రదర్శన అవసరం లేదు. మంచి పనులే నిజమైన గౌరవాన్ని తీసుకువస్తాయి.