మాయా దండం

అనగనగా ఒక ఊరిలో సోమనాథుడు అనే పేద రైతు ఉండేవాడు. అతను చాలా కష్టపడేవాడు, కానీ ఆశించినంత ఫలితం దక్కేది కాదు. అతనికి నలుగురు స్నేహితులు ఉండేవారు, వారిలో ఒకడైన రాముడు ఎప్పుడూ సోమనాథుడిని గేలిచేస్తూ, “ఎంత కష్టపడినా నీకు దరిద్రం పోదు” అని ఎగతాళి చేసేవాడు.

ఒకరోజు సోమనాథుడు అడవికి వెళ్లి ఎండుపుల్లలు ఏరుకుంటుండగా, అక్కడ ఒక వృద్ధ సాధువు దాహంతో అల్లాడిపోతూ కనిపించాడు. సోమనాథుడు ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా తన వద్ద ఉన్న మంచి నీటిని సాధువుకు ఇచ్చి ఉపశమనం కలిగించాడు.సాధువు అతని దయాగుణానికి సంతోషించి, ఒక కర్రను (దండం) ఇస్తూ ఇలా అన్నాడు:

“నాయనా! ఇది మామూలు కర్ర కాదు, మాయా దండం. నీవు ఎప్పుడైనా ఆపదలో ఉండి ‘సత్యమే జయం’ అని చెబితే, ఇది నీ శత్రువులను తరిమికొట్టి నీకు న్యాయం చేస్తుంది. కానీ దీన్ని స్వార్థానికి వాడితే ఇది పనిచేయదు.”

సోమనాథుడు ఆ దండాన్ని ఇంటికి తెచ్చి ఒక మూలన భద్రపరిచాడు. ఈ విషయం తెలుసుకున్న రాముడు, ఆ దండంలో ఏదో నిధి రహస్యం దాగి ఉందని భావించి, దొంగతనంగా దాన్ని కాజేయాలని పన్నాగం పన్నాడు. అర్ధరాత్రి వేళ సోమనాథుడి ఇంట్లోకి చొరబడి దండాన్ని ఎత్తుకెళ్లే ప్రయత్నం చేశాడు.

సోమనాథుడికి మెలకువ వచ్చి దొంగను పట్టుకోబోయాడు. రాముడు వెంటనే ఆ కర్రతోనే సోమనాథుడిపై దాడి చేయడానికి ప్రయత్నించాడు. అప్పుడు సోమనాథుడు సాధువు చెప్పిన మాటలను గుర్తుచేసుకుని “సత్యమే జయం” అని బిగ్గరగా పలికాడు.

వెంటనే ఆ దండం రాముడి చేతిలోంచి ఎగిరి గాల్లో నిలిచి, రాముడి వీపుపై దడదడా దెబ్బలు వేయడం మొదలుపెట్టింది. రాముడు ఆ దెబ్బలు తట్టుకోలేక, “నన్ను కాపాడు సోమనాథా! ఇకపై ఎవరికీ హాని తలపెట్టను, తప్పుడు మార్గంలో వెళ్లను” అని లబోదిబోమంటూ వేడుకున్నాడు.

సోమనాథుడు జాలిపడి దండాన్ని శాంతించమని కోరడంతో అది కింద పడింది. రాముడు తన తప్పు తెలుసుకుని సిగ్గుపడి క్షమాపణ కోరాడు. ఆ తర్వాత ఇద్దరూ కలిసి నిజాయితీగా కష్టపడి జీవించడం మొదలుపెట్టారు.

నీతి: నిజాయితీ, దయ ఎప్పుడూ మనిషికి రక్షణగా నిలుస్తాయి; స్వార్థం, దురాశ ఎప్పటికైనా పతనానికి దారితీస్తాయి.