అడవిలో మహా సాహసం

వేల కొండల మధ్య ఒక అందమైన అడవి ఉండేది. ఆ అడవిలో ఏనుగు “గజు”, కోతి “చిట్టి”, జింక “మధు”, కుందేలు “బంటి” మంచి స్నేహితులు. ప్రతి రోజు కలిసి ఆడుతూ, అడవిలో కొత్త ప్రదేశాలు కనిపెడుతూ సరదాగా గడిపేవారు.

ఒక రోజు ఉదయం, అడవిలో విచిత్రమైన విషయం జరిగింది. నది దగ్గర పెద్ద శబ్దం వినిపించింది. పక్షులు గబగబా ఎగిరిపోతున్నాయి.

“ఏమైందో చూద్దాం!” అన్నాడు గజు.

అందరూ కలిసి నది దగ్గరకు వెళ్లారు. అక్కడ పెద్ద చెట్టు ఒకటి నదిలో పడిపోయింది. నీరు ముందుకు వెళ్లకుండా ఆగిపోయింది. కొంతసేపటికి నది నీరు తగ్గిపోతే… అడవిలోని చిన్న జంతువులకు తాగడానికి నీరు ఉండదు.

“ఇది చాలా పెద్ద సమస్య,” అంది జింక మధు.

కోతి చిట్టి చెట్టెక్కి చూసింది.
“చెట్టు నది మధ్యలో ఇరుక్కుంది. దాన్ని తొలగించాలి.”

“కానీ మనం ఎలా?” అని కుందేలు బంటి అడిగింది.

అందరూ ఒక నిమిషం ఆలోచించారు. అప్పుడు గజు అన్నాడు:
“నేను నా శక్తితో చెట్టును నెమ్మదిగా తోసుతాను. కానీ నాకు మీ సహాయం కావాలి.”

కోతి చిట్టి చెట్టు కొమ్మల్ని కత్తిరించాలి. జింక మధు చుట్టుపక్కల చిన్న రాళ్లను తొలగించాలి. బంటి నీటిలో చిన్న మట్టిని తొలగించాలి.

అందరూ తమ తమ పనులు ప్రారంభించారు.

కోతి చిట్టి వేగంగా చెట్టు పైకి ఎక్కి, బలహీనమైన కొమ్మల్ని విరిచింది.
జింక మధు రాళ్లను తొలగించింది.
బంటి చిన్న చిన్న మట్టిని తొలగిస్తూ నీటి ప్రవాహానికి దారి ఇచ్చింది.

చివరగా గజు తన బలంతో చెట్టును నెమ్మదిగా తోశాడు.

“ఒక్కసారి అందరూ దూరంగా నిలబడి!” అన్నాడు.

ఒక పెద్ద శబ్దంతో చెట్టు పక్కకు జారిపోయింది. నీరు మళ్లీ ప్రవహించడం ప్రారంభమైంది.

అడవిలోని జంతువులన్నీ ఆనందంతో కేకలు వేశాయి.

“మనం కలిసి పనిచేస్తే ఏ సమస్యనైనా పరిష్కరించగలం!” అన్నాడు గజు చిరునవ్వుతో.

అప్పుడు అక్కడికి ఒక పాత తాబేలు వచ్చింది.

“మీరు నిజమైన హీరోలు. అడవిని కాపాడినందుకు ధన్యవాదాలు” అంది.

ఆ రోజు నుంచి అడవిలో ప్రతి జంతువు ఒక విషయం గుర్తుంచుకుంది —
బలం ఒక్కరికి ఉండొచ్చు, కానీ విజయం అందరిదీ.

సాయంత్రం నది ఒడ్డున అందరూ కలిసి కూర్చున్నారు. సూర్యాస్తమయం ఆకాశాన్ని నారింజ రంగులో మార్చింది.

కుందేలు బంటి నవ్వుతూ అన్నది:
“ఇది మన జీవితంలోనే పెద్ద అడ్వెంచర్!”

అందరూ కలిసి నవ్వారు.